شاید “Ronin” پیش‌درآمد “Meet the Parents” بوده و ما نمی‌دانستیم!

سم؟ جک؟ یا هردو؟

تو فیلم “Ronin” (۱۹۹۸)، “سم” یه مأمور سابق CIAئه. یا حداقل این‌طوری به نظر میاد. مأموری باتجربه، دقیق، ساکت و کاملاً مسلط به فضای عملیات و اطلاعات. مردی که بیشتر نگاه می‌کنه تا این‌که چیزی بگه. ولی هرچی فیلم جلوتر می‌ره، یه چیزی تو رفتاراش هست که بیشتر از یه مأمور ساده‌ست. اون نگاه‌ها… اون حس‌هایی که انگار داره یه چیزی رو قایم می‌کنه.ردِ احساسات سرکوب‌شده “سم” به “دِردرا” علاقه‌مند می‌شه، ولی درست وقتی که فکر می‌کنی الان وقتشه یه کاری کنه، یه چیزی بگه، عقب می‌کشه. اینجاست که انگار تو دلش می‌گه:

«من دیگه برای این بازی پیر شدم. وقتشه برگردم.»

برگشتن به خونه | یه هویتِ تازه

تو “Meet the Parents” (۲۰۰۰)، “رابرت دنیرو” این‌بار نقش “جک برنز” رو بازی می‌کنه. یه پدر بازنشسته از نیویورک، یه‌کم بدبین، یه‌کم زیادی کنترل‌گر… و آره، یه مأمور سابق CIA.
باورت نمی‌شه؟

• اتاق بازجویی تو زیرزمین؟ هست.
• دروغ‌سنج خونگی؟ هست.
• دنبال کردن داماد آینده با مهارت‌های اطلاعاتی؟ قطعاً هست.
• ریز شدن تو جزئیات مشکوک؟ حتماً هست.

همه‌ی چیزایی که “سم” تو “Ronin” بلد بود، حالا تو “جک” خودشونو نشون دادن؛ فقط این‌بار با یه چاشنی طنز و خانوادگی.
ولی خب، از کجا بفهمیم این دوتا یه نفرن؟
نشونه‌هایی که نمی‌شه نادیده‌شون گرفت…

رانندگی خفن: “Ronin” با دوتا از بهترین تعقیب‌و‌گریزهای تاریخ سینما شناخته می‌شه. “Meet the Parents” هم یه سکانس رانندگی داره که “جک” می‌شینه پشت فرمون و… خب، اوضاع از کنترل درمی‌ره. تصادف؟ یا یه فلش‌بک PTSD از پاریس؟ 💡

نوع برخورد با رابطه‌ها: تو “Ronin”، “سم” با اینکه عاشق “دِردرا”ست، ولی خودش رو می‌کشه کنار. تو “Meet the Parents”، “جک” هم چند بار سعی می‌کنه تو رابطه‌ی دخترش دخالت کنه، ولی آخرش یاد می‌گیره بذاره خودش تصمیم بگیره. یه مسیر ذهنی مشابه، نه؟

فاصله زمانی واقعی: “Ronin”: ۱۹۹۸ “Meet the Parents”: ۲۰۰۰
دقیقاً دو سالی که “سم” می‌تونسته تصمیم بگیره از بازی بکشه بیرون و با اسم “جک برنز”، برگرده سر خونه زندگیش. یه بازیگر مثل “رابرت دنیرو” بی شک می‌تونه تو دو تا نقش کاملاً متفاوت اما یه روح مشترک داشته باشه.

و در نهایت…
مامور سابق CIA, فروشنده, فوتبالیست, قاتل و … همه در نهایت یه هدف مشترک داریم:
ساختن یک خانواده بی نقص